درباره بازی وارزون ۲۱۰۰
بازی وارزون ۲۱۰۰ (Warzone 2100) یک عنوان شناخته‌شده در سبک استراتژی زمان‌واقعی (RTS) با تاکید ویژه بر نبردهای تاکتیکی، کنترل خطوط آتش و توسعه پایگاه‌های فرماندهی در محیطی پسا-آخرالزمانی است. این اثر در ابتدا در سال ۱۹۹۹ میلادی به عنوان یک بازی ویدیویی تجاری تولید و منتشر شد، اما پس از چند سال و در اواخر سال ۲۰۰۴ میلادی، کدهای منبع و دارایی‌های بنیادین آن تحت پروانه عمومی همگانی گنو (GNU General Public License v2.0) در دسترس عموم قرار گرفت. از آن زمان تاکنون، تیمی از توسعه‌دهندگان مستقل و جامعه داوطلبان بین‌المللی نرم‌افزار آزاد، به توسعه، بهینه‌سازی فنی و سازگار ساختن آن با معماری‌های سخت‌افزاری و سیستم‌عامل‌های امروزی ادامه داده‌اند.
روایت بازی در اواخر سده بیست و یکم میلادی شکل می‌گیرد؛ دوره‌ای که پس از وقوع یک فاجعه هسته‌ای ویرانگر، سازه‌های تمدن بشری از هم گسسته و گروه‌های متعددی برای کنترل بر منابع و بازمانده‌های دانش فنی به نبرد پرداخته‌اند. در این میان، بازیکن هدایت پایگاهی وابسته به گروهی با عنوان «پروژه» (The Project) را به دست می‌گیرد. ماموریت بنیادین نیروهای تحت هدایت بازیکن، اعزام به مناطق گوناگون، بازیابی فناوری‌های کهن، کاوش سازه‌های مخروبه و مقابله هماهنگ با دسته‌های سازمان‌یافته متخاصم برای بازگرداندن دوباره ثبات و آغاز فرایند احیای نظم است.
یکی از برجسته‌ترین ارکان طراحی وارزون ۲۱۰۰، سازوکار ماژولار و گسترده طراحی یگان‌های رزمی است. در این بازی نیروهای تحت امر بازیکن صرفاً به واحدهای پیش‌فرض از پیش تعیین‌شده محدود نیستند؛ بلکه سیستم مهندسی بازی به کاربران امکان می‌دهد بر اساس بدنه، سیستم پیش‌رانش (چرخ‌دار، شنی زره‌پوش، نیمه‌شنی یا شناور روی آب) و ادوات تسلیحاتی یا پشتیبانی فنی، ترکیب‌های گوناگونی از خودروهای جنگی، ادوات سنگین یا ماشین‌آلات بازیابی بسازند. علاوه بر این، درخت فناوری جامع بازی دربرگیرنده بیش از چهارصد حوزه پژوهشی متنوع است که در طول مراحل، دستیابی به سامانه‌های دیدبانی، ایستگاه‌های راداری متصل به آتشبارهای دوربرد، سنگرهای بتنی مستحکم و سلاح‌های نوین را مهیا می‌سازد.
این بازی از حالت‌های گوناگون شامل کارزار تک‌نفره روایی با انتقال پایگاه از مرحله‌ای به مرحله دیگر، نبردهای مستقل در برابر هوش مصنوعی (Skirmish) و همچنین مسابقات چندنفره آنلاین و تحت شبکه محلی بهره‌مند است. نقشه سه‌بعدی و ناهمواری‌های ارتفاعی زمین بر برد شلیک‌ها، زاویه تیررس ادوات و عملکرد رادارهای زمینی و ضدهوایی تاثیر مستقیم می‌گذارد.